Автор: Шахин Эльханоглу

Avropa İttifaqının rəhbəri Şarl Mişel bildirib ki, yaxın həftələr Ukrayna savaşında həlledici olacaq. Mişel haqlıdır. Rusiya genişmiqyaslı hücuma hazırlaşır. Əgər Qərb ölkələri vəd etdikləri hərbi texnikanı Ukraynaya çatdırmaqda gecikərlərsə, işğalçılar irəliləyə bilərlər. Əksinə, hərbi texnika və sursat Kiyevə yaxın günlərdə çatdırlarsa, Ukrayna ordusunun müqavimət gücü artacaq. Ancaq Fransa və Almaniyanın timsalında hərbi texnikanın Ukraynaya yaxın günlərdə çatdırılacağı şübhə doğurur. Fransa daha çox Afrikadakı keçmiş müstəmləkəsi olan Burkino-Faso haqqında düşünür ki, bu ölkədəki hərbi varlığını davam etdirsin. Çünki Afrika ölkələrindən sovurmağa mənbələr çoxdur, Ukraynaya isə yardım əli uzadılmalıdır. Fransa isə “alan” ələ öyrəşib.

Rusiya prezidenti Vladimir Putin 10 il əvvəl xarici jurnalistlərdən birinin “Ukraynanın NATO-ya inteqrasiyasına necə baxırsınız” sualına belə cavab vermişdi ki, bu onu narahat etmir, “Ukrayna müstəqil dövlətdir, istənilən qurumla əməkdaşlıq seçimində sərbəstdir” demişdi. 2014-cü ildə bu sözlərin həqiqəti əks etdirmədiyini gördük, dəyişən Putin məhz “NATO təhlükəsinə” görə Krımı ilhaq etdiyini açıqladı, 8 il sonra isə eyni “arqumentə” görə Ukraynaya qarşı işğalçı müharibə başladı.

Putinin hakimiyyətdə olduğu illərdə dəyişdiyinə dair başqa bir nümunə də var. Deməli, həmin Putin 2009-cu ildə Rusiyanın məktəb dərsliklərinə yazıçı Aleksandr Soljenitsının “Arxipelaq QULAQ” əsərinin daxil edilməsini lazım bilib. Bu əsər ilk dəfə 1973-cü ildə Qərb ölkələrində nəşr olunub. Əsər yazıçının özünün də keçdiyi məşəqqətli yoldan, o cümlədən 1918-1956-cı illər arasında düşərgələrdə incidilən və ölən milyonlarla SSRİ vətəndaşının represiyasından bəhs edir. Əsər SSRİ-də ilk dəfə 1989-cu ildə “yenidənqurma” illərində dərc olunub. Aleksandr Soljenitsının özünə də siyasi sığınacaq tapdığı ABŞ-dan geri qayıtmasına icazə verilib. Vaxtilə Soljenitsını dahi rus yazıçısı hesab edən Putin artıq fikrini dəyişib. Hazırda Kreml sahibini repressiya qurbanlarının acı taleyinin öyrənilməsi deyil, “imperiya sərhədlərinin genişləndirilməsi” düşündürür. Bu səbəbdən Putinin arxasınca gedənlərin qəddar Stalinə rəğbət artıb. Bu “məntiqə” görə faşist Almaniyası üzərində qələbə qazanan Stalin öz vətəndaşlarını öldürməyib, guya hamı hüzur içində yaşayırmış. Təsadüfi deyil ki, Rusiya Dövlət Dumasında hakim partiyanın deputatları Aleksandr Soljenitsının əsərinin məktəb dərsliklərindən çıxarılmasını təklif ediblər. Deputatlar əsərdəki faktların həqiqəti əks etdirmədiyini iddia ediblər. Guya bu əsər yazılmasaydı və tarix kitablarına salınmasaydı, SSRİ-də milyonlarla insanın repressiya qurbanı olduğunu gizlətməkmi mümkündür? Dövlət Duması Ukrayna müharibəsi fonunda tarixi həqiqətləri gənc nəsildən gizlətməyə çalışır. Aydındır ki, sifariş Kremlən – birinci şəxsdən gəlib.

Депутат казахстанского парламента Азамат Абильдаев заявил в интервью 18 января, что поддерживает президента России Владимира Путина, в том числе в том, что Украиной правят «нацисты» и невозможно допустить жертв среди мирного населения. За эти слова он был лишен как мандата, так и членства в Демократической партии «Ак Ёл». Данное решение опубликовано на сайте Центральной избирательной комиссии Казахстана.

Это правильное решение. Это не имеет ничего общего со свободой слова или демократией. Такой должна быть судьба политиков, поддерживающих оккупацию и оккупантов. Казахстан считается стратегическим партнером России. Тем не менее, Путина и российскую оккупацию Украины не могут поддержать даже в Казахстане. Такой же запрет должен применяться и в других странах. К сожалению, вокруг нас есть те, кто поддерживает Путина и агрессивную войну России против Украины. Поддержка агрессивной войны России против Украины ничем не отличается от поддержки оккупации Арменией азербайджанских земель, но вокруг нас есть те, кто этого не понимает. Казахстан преподал хороший урок тем, кто этого не понял.

Согласно последнему отчету Стокгольмского международного института исследования проблем мира, двумя странами, демонстрирующими самый высокий рост продаж оружия в мире, являются Турция и Израиль. В отчете подчеркивалось, что из 100 компаний, занимающихся продажей оружия, три принадлежат Израилю и две Турции. Если в 2002 году турецкие военно-производственные компании продали военной техники всего на 1 миллиард долларов, то в 2021 году эта цифра превысит 10 миллиардов долларов.

Турция расширила свой рынок сбыта. Примером тому является покупка Турцией 77 вертолетов «Атак» еще на далеких Филиппинах. Интересно, что в последние годы основными покупателями израильских компаний были арабские страны. Однако в последние годы все арабские страны осуждали Израиль за палестинский вопрос. Сейчас группа арабских стран установила дипломатические отношения с Израилем и закупает у этой страны современное оружие. Например, Объединенные Арабские Эмираты отдали предпочтение израильским ЗРК «Барак». Военная техника, которую Азербайджан получает от Турции и Израиля, основана на стратегическом союзе и стратегическом партнерстве с этими двумя странами. Высокое качество полученной нами военной техники проявило себя во Второй Карабахской войне. В отчете Стокгольмского международного института исследования проблем мира показано, что даже те, кто не является стратегическими партнерами Турции и Израиля, повысили интерес к военной технике этих двух стран.