Kateqoriya: Analizlər

Pakistanla Əfqanıstan arasında sular durulmur. “Associated Press” agentliyinin məlumatına görə, Pakistan təhlükəsizlik qüvvələri bir neçə gün əvvəl Əfqanıstanla sərhəd boyunca həyata keçirdiyi əməliyyat zamanı 29 nəfəri zərərsizləşdirib. Məlumata görə, əməliyyatdan bir gün əvvəl silahlı şəxslər Pakistanın Karaçi şəhərində reyncerlərin qərargahına hücum edib. Hadisə nəticəsində üç hərbçi həlak olub. Agentliyin məlumatına görə, hücum edənlərdən üçü məhv edilib, biri isə saxlanılıb. Saxlanılan şəxsin Əfqanıstan vətəndaşı olduğu bildirilir. Pakistan ordusu eyni zamanda sərhəd bölgəsində yerləşən silahlı qruplaşmaların sığınacaqları və düşərgələrinə dəqiq zərbələr endirilib. Pakistan rəsmiləri bildiriblər ki, İslamabad ölkənin təhlükəsizliyinə qarşı xaricdən dəstəklənən təhdidləri tamamilə aradan qaldırmaq məqsədilə davam etdirəcək.

İki dövlət arasında gərginliyin azalacağını ehtimal etmək çətindir. İl ərzində iki ölkə arasında tez-tez toqquşmalar baş verir və bu zaman hər iki tərəfdən itkilər olur. Ölənlər arasında mülki insanlar da az deyil. Görünür, Əfqanıstanla Pakistan arasında problemləri həll etmək üçün güclü vasitəçiyə ehtiyac var. Maraqlıdır ki, ABŞ-la İran arasında gərginliyin aradan qaldırılmasında əsas vasitəçi elə Pakistandır. İslamabad bölgədə müharibə istəmir, eyni zamanda qonşu Əfqanıstanla müharibə vəziyyətindədir.

Mövcud vəziyyətdən digər bölgə ölkələri də narahatdırlar. Təsadüfi deyil ki, Kollektiv Təhlükəsizlik Müqaviləsi Təşkilatının (KTMT) baş katibi Taalatbek Masadıkov Tacikistan Prezidenti Emoməli Rahmonun dəvəti ilə bu ölkəyə işgüzar səfər edib. Baş katib səfər çərçivəsində Tacikistan-Əfqanıstan sərhədindəki bir sıra əraziləri ziyarət edib. O təşkilatın məsuliyyət zonasının cənub sərhədindəki vəziyyətlə yerində tanış olub və buraxılış məntəqələrində olub. Səfər zamanı Tacikistan Dövlət Milli Təhlükəsizlik Komitəsi Sərhəd Qoşunlarının komandanı, general-leytenant Murodali Rabjadzoda ilə görüş keçirilib. Görüşdə KTMT-nin Tacikistan-Əfqanıstan sərhədinin möhkəmləndirilməsinə dair Məqsədli Dövlətlərarası Proqramının icra vəziyyəti müzakirə olunub. Bundan əlavə, Baş katib Şuroabad istiqamətində, çətin keçidli dağlıq ərazidə inşa edilən sərhəd yolunun tikinti gedişatını da nəzərdən keçirib. Taliban hərəkatı Əfqanıstanda hakimiyyətdə olsa da, bu ölkədə müxtəlif silahlı qrupların mövcudluğu qonşu ölkələrdə, o cümlədən Tacikistanda narahatlıq yaradır.

Yaxın Şərqin mürəkkəb siyasi ekosistemində din və dövlət idarəçiliyi əsrlər boyu bir-birini tamamlayan və bəzən də birbaşa müəyyənləşdirən iki əsas sütun kimi çıxış etmişdir. Müasir beynəlxalq münasibətlər nəzəriyyəsi dövlətlərin xarici siyasətini əsasən praqmatik maraqlar, hərbi-iqtisadi güc balansları və rasional qərarlar üzərindən təhlil etsə də, bu regionda dini-teoloji simvolizm və dövlət ritualları diplomatik dilin ən təsirli alətlərinə çevrilə bilir. Dövlət səviyyəli yas və anım mərasimləri bu kontekstdə sadəcə hüzn ifadəsi və ya protokol xarakterli rəsmiyyət deyil, həm də paytaxtların öz müttəfiqlərinə, tərəfdaşlarına və regional rəqiblərinə birbaşa geosiyasi mesajlar göndərdiyi yüksək səviyyəli diplomatik platformalardır.

Bu fenomenin ən bariz və teoloji baxımdan zəngin nümunələrindən biri, İranın sabiq ali dini rəhbəri Ayətullah Seyid Əli Xameneinin vida mərasimi zamanı tətbiq olunan xüsusi yas protokoludur. Belə ki, mərasimində iştirak edən xarici nümayəndə heyətləri ayrı-ayrılıqda tabutun qarşısına gələrək ehtiram nümayiş etdirərkən, rəsmi dövlət qariləri tərəfindən hər bir ölkə üçün xüsusi Quran ayələri oxunmuşdur. Bir çox sosial şəbəkə istifadəçiləri və beynəlxalq ekspertlər hər ölkə üçün seçilən Quran ayələrin məzmununa diqqət yetirib, onların arxasında “gizli siyasi mesajların və eyhamların” dayandığını bildiriblər. Onların rəyinə görə, seçilən ayələr hər bir ölkənin İranla mövcud ikitərəfli əlaqələrini, tarixi-mədəni bağlarını, regional statusunu və gələcək əməkdaşlıq perspektivlərini ehtiva edən strateji teoloji kodlaşdırma sistemidir. İrandakı son müharibədən sonra Tehranla region ölkələri arasında yaranan həssas münasibətləri nəzərə alsaq, bu məsələ həqiqətən də xüsusi diqqət çəkir. Buna görə İrana qonşu dövlətlər, müharibədən təsirlənən ərəb ölkələri, eləcə də müsəlman dünyasının nüfuzlu ölkələrində bu məsələyə birmənalı yanaşılmamışdır.

Mövzunun daha anlaşıqlı olması üçün bəzi ölkə nümayəndələrinin qarşılanması zamanı oxunan Quran ayələri və onların qısa strateji təhlilini aşağıda qeyd edək:

Azərbaycan nümayəndə heyəti cənazənin qarşısına gələrkən qari tərəfindən Ali-İmran surəsinin 139-cu ayəsi tilavət edilmişdir:

“Ruhdan düşməyin və kədərlənməyin! Əgər inanırsınızsa, üstün olan sizsiniz!”

Bu ayənin seçilməsi regional geosiyasət müstəvisində Azərbaycanın son illərdə əldə etdiyi inamlı qələbələrə və bölgədəki artan nüfuzuna bir işarə kimi qiymətləndirilə bilər. Tehran, Bakının bu tarixi nailiyyətlərini və qətiyyətli müstəqil xarici siyasət kursunu tanıdığını və ikitərəfli münasibətlərdə ruhdan düşməməyin, nikbinliyin vacibliyini teoloji dillə ifadə edir.

Türkiyənin nümayəndə heyəti qarşılanarkən Nisa surəsinin 95-ci ayəsindən bu hissə oxunub:

“Allah öz malları və canları ilə cihad edənləri evdə oturanlardan dərəcə etibarilə üstün etdi. Allah onların hamısına ən gözəl nemət vəd etmişdir. Allah mücahidləri evdə oturanlardan böyük bir mükafatla üstün etmişdir.”

Bu ayə bir çoxları tərəfindən Türkiyənin regional təhlükəsizlik siyasətindəki aktiv və üstün roluna işarə kimi dəyərləndirilir.

Pakistan nümayəndə heyəti üçün İsra surəsinin 80-ci ayəsi tilavət olunub:

“De: “Ey Rəbbim! Məni daxil olacağım yerə yaxşılıqla daxil et; məni çıxacağım yerdən də yaxşılıqla çıxart. Öz tərəfindən mənə yardım edən bir dəlil ver”.”

Əksər rəylərə görə bu ayə vasitəsi ilə son müharibə zamanı Pakistanın uğurlu vasitəçilik yardımına verilən dəyər ifadə olunur.

Səudiyyə Ərəbistanı heyəti daxil olarkən Ali-İmran surəsinin 13-cü ayəsi oxunmuşdur:

“Qarşı-qarşıya gələn iki dəstədə sizin üçün bir ibrət var idi. Dəstələrdən biri Allah yolunda vuruşurdu, digəri isə kafirlər idi. Onlar kafirlərin sayca iki qat artıq olduqlarını öz gözləri ilə görürdülər. Allah istədiyi kəsi Öz köməyi ilə qüvvətləndirir. Həqiqətən, bunda bəsirət sahibləri üçün bir ibrət vardır.”

Bu ayə yeddinci əsrdə müsəlmanlar ilə bütpərəstlər arasında baş vermiş məşhur Bədr döyüşünə istinad edir. İslam tarixinin bu ilk böyük döyüşü, daha az saya və məhdud resurslarına baxmayaraq müsəlmanların qələbəsi ilə başa çatmışdır. Qeyd edilən ayənin seçimi beynəlxalq mediada və sosial şəbəkələrdə geniş rezonansa və böyük mübahisələrə səbəb olmuşdur. Bir sıra İran media orqanları ayənin seçilmə məqsədini konkret açıqlamasa da onu “mənəvi və siyasi mənalı bir mesaj” kimi qələmə veriblər. Bəzi ekspertlər mərasimdə bu ayənin oxunmasını Riyad və Tehran arasındakı tarixi-siyasi rəqabətin keçmişinə işarə kimi qiymətləndirsələr də, ayənin sonundakı “bəsirət sahibləri üçün bir ibrət” ifadəsi regionun iki böyük gücünü keçmiş ixtilaflardan dərs çıxarmağa və ortaq İslam həmrəyliyinə səsləyən yüksək bir çağırış kimi də dəyərləndirilə bilər.

Qətər nümayəndə heyəti üçün Fəth surəsinin ilk ayələri səsləndirilmişdir:

“Həqiqətən, Biz sənə aydın bir qələbə verdik ki, Allah sənin əvvəlki və sonrakı günahlarını bağışlasın, sənə olan nemətini tamamlasın, səni düz yola yönəltsin və Allah sənə yenilməz bir qələbə ilə kömək etsin.” (Fəth, 1–3).

Bəzi şərhçilər ayədəki “günah” sözündən çıxış edərək, eyhama mənfi mənalar yükləməyə çalışsalar da, real kontekstdən yanaşıldıqda bunun yanlış nəticə olduğunu aydın görmək olar. Qətər, xüsusilə Qərbin İrana qarşı tətbiq etdiyi sanksiyalar və nüvə danışıqları zamanı Tehran ilə Vaşinqton arasında mühüm vasitəçi və maliyyə kanallarını təmin edən neytral platforma rolunu oynamışdır. Bu nəzərə alındıqda, oxunan ayələr İranın Doha ilə mövcud əməkdaşlıqdan razılığını və gələcək əməkdaşlığa açıqlığını simvolizə edən bir jest kimi qəbul edilə bilər.

Oman və İraqın rəsmi heyətləri qarşılanarkən hər ikisinə Fəth surəsinin 29-cu ayəsi (“Məhəmməd Allahın Elçisidir. Onunla birlikdə olanlar kafirlərə qarşı sərt, öz aralarında isə rəhmlidirlər...”) oxunmuşdur. Bu seçim İraq və Omanın İslam dünyasındakı birləşdirici roluna və İranla mövcud olan sıx strateji tərəfdaşlığa dəlalət edir.

Misir nümayəndə heyəti üçün Beyyinə surəsinin 7-8-ci ayələri tilavət olunub: “Şübhəsiz ki, iman gətirib yaxşı işlər görənlər yaradılmışların ən yaxşısıdırlar. Onların Rəbbinin yanındakı mükafatı ağacları altından çaylar axan, içində əbədi qalacaqları Ədn bağlarıdır. Allah onlardan razıdır, onlar da Ondan razıdırlar. Bu nemətlər, Rəbbindən qorxan kimsələrdən ötrüdür.”

Misir nümayəndə heyətinə məhz bu ayələrin oxunması xeyli marağa səbəb olmuşdur. Misirin İslam mədəniyyətindəki elmi ağırlığı, əl-Əzhər kimi minillik təhsil institutunun mövcudluğu Qahirəyə qarşı hər zaman xüsusi ehtiramın göstərilməsini şərtləndirmişdir. “Yaradılmışların ən yaxşıları” və “Allahın onlardan razı olması” vurğusu Misir xalqının və onun intellektual elitasının İslam sivilizasiyasındakı misilsiz yerinə verilən ali teoloji qiymətdir. Bu, iki ölkə arasındakı gələcək ikitərəfli əlaqələrin ortaq elmi və mənəvi irs üzərində qurulması arzusunun diplomatik ifadəsidir.

Livan Hökumətinin nümayəndə heyəti qarşılanarkən Nisa surəsinin 66-cı ayəsi oxunuldu:

“Əgər Biz onlara: “Özünüzü (aranızdakı günahkarları) öldürün və yaxud yurdlarınızdan çıxın!”– deyə buyurmuş olsaydıq, içərilərindən çox azı bunu yerinə yetirərdi. Əgər onlar özlərinə verilən öyüd-nəsihətlərə əməl etsəydilər, əlbəttə, bu, onlar üçün daha xeyirli və daha mükəmməl olardı.”

Bu ayə ilə verilən mesajla bağlı müxtəlif fikirlər var. Bəzilərinə görə Livan hökumətinin nümayəndə heyətinə bu ayənin oxunması olduqca sərt və çağırışedici bir mesaj kimi qiymətləndirilə bilər. Belə ki, ayə, çətin əmrlərə tabe olmaqda tərəddüd edənlərdən bəhs edir. Livan hökumətinin Hizbullahın da daxil olduğu mürəkkəb siyasi quruluşu və Tehranın Livandakı təsiri nəzərə alındıqda, bu ayə İranın Livanın daxili siyasətində öz xəttini izləməsini gözlədiyinin simvolik ifadəsi kimi də şərh olunur.

Digər rəylərə görə bu, ayənin seçilməsi Livanın mürəkkəb daxili siyasi sarsıntılarına, xalqın və dövlətin bütövlüyünü qorumaq naminə göstərdiyi ağır sosial fədakarlıqlara və bu fədakarlıqların milli birliyin qorunması üçün nə dərəcədə əhəmiyyətli olduğuna işarə edir.

Ermənistanın rəsmi nümayəndə heyəti üçün isə Əhqaf surəsinin 13-cü ayəsi oxunmuşdur:

“Həqiqətən də, “Rəbbimiz Allahdır!“ deyib, sonra düz yolla gedənlər üçün heç bir qorxu yoxdur və onlar kədərlənməyəcəklər.”

Qeyri-müsəlman olan Ermənistanın heyəti qarşısında bu ayənin oxunması ilk baxışdan teoloji bir paradoks kimi görünə bilər. Lakin Şərq diplomatiyası və Qurani-Kərimin fəlsəfəsinə əsaslanaraq qeyd etmək olar ki, buradakı mesaj sırf siyasi sabitliyə və “istiqamətə” (düz yolda olmağa, verilən vədlərə sadiqliyə) yönəlmişdir. Güman etmək olar ki, İran bu ayə ilə İrəvanın Qərbyönümlü xarici siyasət kursunu dəyişməsinə incə bir xəbərdarlıq edir; rəsmi müstəvidə bu, Ermənistanın mövcud regional reallıqlar çərçivəsində sabit və proqnozlaşdırıla bilən siyasət yürütməsinin onun öz təhlükəsizliyi üçün mühüm olmasına verilən teoloji zəmanət kimi də oxuna bilər.

Mərasimdə Tehranın “Müqavimət Oxu” adlandırdığı regional proksi və partnyor qüvvələrə – məsələn, Livanın Hizbullah, Fələstinin Həmas, Yəmənin Husi hərəkatlarının nümayəndələrinə münasibətdə isə yas protokolunda sırf mənəvi səfərbərlik, ideoloji həmrəylik və dözümlülük xarakteri daşıyan ayələr xüsusi qabardılmışdır (Ali İmran 139,146; Əhzab 23).

Yuxarıda qeyd olunanlardan bu nəticəyə gəlmək olar ki, İranın dövlət yas mərasimlərində Quran ayələrinin xüsusi olaraq hər bir xarici nümayəndə heyətinə uyğun seçilməsi təsadüfi bir dini protokol deyil, əvvəlcədən dərindən planlaşdırılmış teoloji xarici siyasət diplomatiyasıdır. Hər bir ölkənin nümayəndə heyəti qarşısında oxunulan ayələr, təkcə ikitərəfli münasibətlərin bu gününü əks etdirmir, həm də gələcək regional nizam və əməkdaşlıq fəaliyyətlərinin istiqamətini müəyyən edən strateji teoloji simvoldur.

Region ölkələri və beynəlxalq münasibətlər üzrə analitiklər bu “teoloji-diplomatik kodları” düzgün oxumalı və qiymətləndirməlidirlər. Bu analizlər göstərir ki, Yaxın Şərq və Cənubi Qafqaz regionunda dayanıqlı sülhün və qarşılıqlı təhlükəsizliyin təmin olunması üçün dövlətlərin yalnız hərbi və iqtisadi addımlarını deyil, həm də onların daxili dünyagörüşünü, rəsmi rituallarını və müqəddəs mətnlərə əsaslanan mənəvi mesajlarını dərindən başa düşmək zəruridir. Teoloji diplomatiyanın bu dərin qatları, gələcək əməkdaşlıq və regional tərəfdaşlıq perspektivlərinin daha sarsılmaz əsaslar üzərində qurulmasına yol aça bilər.

Müəllif: Rasim Abdulla – Şərqşünas araşdırıcı

Belarus Prezidenti Aleksandr Lukaşenkonun Rusiyadan sonra Çinə qəfil səfəri siyasi və ekspert dairələrində geniş müzakirələrə səbəb olub. Ukrayna Prezidenti Volodimir Zelenski bir müddət əvvəl Lukaşenkonu xəbərdar etmişdi. Zelenski söyləmişdi ki, Lukaşenko ölkəsinin ərazisindən Rusiyanın Ukraynaya dron və raket zərbələrinə dəstək verən stansiyaların fəaliyyətini dayandırmasa Ukrayna qonşu ölkəyə zərbə endirəcək.

Zelenskinin açıqlaması açıq-aşkar Lukaşenkonu qorxutdu. Çünki, Rusiya ilə müharibədə güclənmiş Ukrayna ordusu Belarusdə istənilən hədəf neytrallaşdırmaq imkanına malikdir. Belaruslu generallar isə qonşu Ukrayna ilə savaşmaq istəmirlər. Lukaşenko bilir ki, Ukraynanın ölkəsinə zərbələri onun hakimiyyətini zəiflədəcək. Odur ki, Aleksandr Lukaşenko ard-arda açıqlamalar verməyə başladı, hətta müsahibələrinin birində vaxtilə Zelenskini təhqir etdiyinə görə Ukrayna Prezidentindən üzr istədi. Lukaşenko “biz müharibə istəmirik” fikrini bir neçə dəfə təkrarlamaq məcburiyyətində qaldı. Bundan sonra Zelenski açıqlama verdi ki, Belarus ərazisindəki stansiyalar fəaliyyətlərini dayandırıblar. Ancaq bu dəfə Lukaşenkoya təzyiq rusiyalı həmkarı və patronu Vladimir Putindən gəldi. Rusiya Ukraynaya qarşı müharibədə Belarus ərazisinin imkanlarından imtina etmək istəmir. Buna görə də Putin Lukaşenkonu Kremlə çağırdı. İkili arasında qapalı danışıqlar getdi. Rusiya tərəfi danışıqların predmeti barədə mətbuata məlumat vermədilər.

Beləliklə, Lukaşenko bir tərəfdən Kremlin təzyiqi alıtndadır, digər tərəfdən Kiyevdən xəbərdarlıq mesajları alır. Belarus Prezidenti belə vəziyyətdə Pekinə səfər etməyi lazım bildi. Lukaşenko sonuncu dəfə Çində 2025-i ilin sentyabrında olub, həmin tarixdə Pekində Şanxay Əməkdaşlıq Təşkilatının toplantısı keçirilib. Çin lideri Si Cinpin dostum adlandırdığı Lukaşenkoyla söhbətdə ölkəsinin Belarusun suverenliyini və müstəqilliyini müdafiə edəcəyini bildirib. Bu nə deməkdir? Çin Belarusu Ukraynanın mümkün həmlələrindən, yoxsa Rusiyanın təzyiqlərindən qoruyacaq? Çətin.

Çin Rusiya və Belarusla tərəfdaşlıq münasibətlərinə malik olsa da, Ukrayna müharibəsində Kremli və ya Minski dəstəkləməkdən ehtiyat edir. Pekinin Qərb ölkələri ilə münasibətləri hamar olmasa da, Vaşinqton və Brüsellə körpüləri yandırmaq istəmir. Buna baxmayaraq, Vaşinqton və Brüssel Pekinin Rusiya-Ukrayna müharibəsini dayandırmaq üçün Moskvaya olan təsir imkanlarından istifadə etmək istəməməsindən narazıdır. Misal üçün Pekin Minskə dəstəyini ifadə etsə də, qapalı danışıqlarda Belarus Prezidentinə “Sən müharibəyə qarışma, kənarda qal” məsləhətini verə bilər. Ancaq Çin lideri açıq şəkildə bildirib ki, Çin Belarusun suverenliyinə və ərazi bütövlüyünə dəstək verməyə hazırdır. Pekinin sözdə dəstəyi heç nə ifadə etmir. Lukaşenko Rusiya-Ukrayna müharibəsində neytrallığını qoruya bilməyəcəksə, Çin Belarusun köməyinə gəlməyəcək.

Заместитель Министра иностранных дел Украины Олександр Мищенко на этой неделе совершил очередное региональное турне странами Центральной Азии, осуществив визиты в Таджикистан и Туркменистан. Ранее, в апреле текущего года, Олександр Мищенко посетил две другие центрально-азиатские страны: Казахстан и Узбекистан.

Киев делает акцент на углубление партнерств со странами Центральной Азии, исходя из значительного потенциала для расширения взаимовыгодного сотрудничества не только со странами региона, но также с другими региональными партнерами.

Следует отметить, что 16 ноября 2025 года на VII Консультативной встрече глав государств Центральной Азии Азербайджан стал полноправным участником формата Центральная Азия +, что позволило укрепить отношения между Центральной Азией и Южным Кавказом. Недавний визит Президента Туркменистана Сердара Бердымухамедова в Азербайджан еще больше способствовал сближению двух государств и укреплению взаимодействия между двумя соседними регионами.

Украина имеет колоссальный неиспользованный потенциал в отношениях со странами региона. Следует напомнить, что только лишь с одним Туркменистаном Украина имела объем двустороннего товарооборота в 2006 году около 6 миллиардов долларов США, прежде всего за счет значительных поставок туркменского газа в Украину.

Это лишь один пример из значительного количества сегментов, где имеется существенный потенциал для активизации сотрудничества.

Украина, которая за последние несколько недель перебрала стратегическую инициативу в противодействии широкомасштабной российской агрессии, продолжает наращивать взаимовыгодные отношения со странами Южного Кавказа и Центральной Азии.

На это есть несколько причин.

Во-первых, несмотря на продолжение экономического сотрудничества с Китаем и Россией, страны Центральной Азии и Южного Кавказа выражают последовательную поддержку суверенитета и территориальной целостности Украины. Киев много раз выражал искреннюю благодарность за эту позицию, а также за предоставление гуманитарной помощи, восстановление энергетики, оздоровление украинских детей и другую помощь от государств Центральной Азии и Южного Кавказа. Важной составляющей также является взаимная поддержка в рамках международных организаций, где наметились позитивные тенденции.

Во-вторых, страны региона заинтересованы в развитии новых транспортных коридоров через Украину на европейские рынки, что позволяет существенно нарастить объемы торговли, а также получить инвестиции и технологии от европейских партнеров. Именно поэтому, Олександр Мищенко детально обсудил в Душанбе и Ашхабаде возможности для более эффективного использования Транскаспийского коридора.

В-третьих, центрально-азиатские страны заинтересованы в расширении работы украинских компаний, которые много лет успешно работают в странах региона и реализовали много масштабных проектов, от строительства аэропортов, мостов, эстакад, дорог до возведения высокотехнологичных заводов. Договоренности Олександра Мищенко с таджикскими и туркменскими партнерами о возобновлении работы совместных межправительственных комиссий и деловых советов направлены на активизацию деловой активности и использование значительного потенциала в этой сфере.

В-четвертых, Азербайджан, а также страны Центральной Азии, прежде всего Казахстан и Туркменистан, обладают огромными запасами нефти и газа, что делает их естественными партнерами Украины в энергетической сфере.

В-пятых, традиционно Украина выступала основным поставщиком зерна и продуктов питания в страны Центральной Азии и Южного Кавказа, поскольку украинская продукция пользуется большим спросом в жителей региона. Очевидно, настало время возобновить и нарастить объемы поставок украинских товаров и продуктов в страны региона.

Безусловно, важным направлением развития отношений между странами является активизация политических контактов, а также культурно-гуманитарное сотрудничество.

Таким образом, региональное турне Олександра Мищенко в Таджикистан и Туркменистан создало условия для организации визитов более высокого уровня.

С уверенностью можно сказать, что активизация экономического сотрудничества, развитие транспортных коридоров, участие украинских компаний в масштабных инфраструктурных проектах, а также углубление культурных связей будет способствовать формированию новых мостов дружбы между Украиной и странами Южного Кавказа и Центральной Азии. Именно через дружбу, взаимоуважение и поддержку друг друга Украина и ее партнеры в регионе способны обеспечить долгосрочные взаимовыгодные отношения, стабильность и процветание.

Визиты заместителя министра Олександра Мишенко в страны региона отражают взгляд Киева в плане сотрудничества на текущий период, а также на послевоенный. Украина планирует расширять сотрудничество со странами Южного Кавказа и Центральной Азии, не дожидаясь окончания войны. Киев осознает роль Азербайджана как моста между Южным Кавказом и Центральной Азией. Украина заинтересована  в использовании энергетических и транспортных возможностей Азербайджана, своего главного партнера на Южном Кавказе. Это также отвечает интересам Азербайджана. Впереди еще много работы, но приложив необходимые усилия стороны смогут существенно расширить взаимовыгодные отношения и реализовать значительный потенциал и неиспользованные возможности.

Россия уже пятый год разрушает украинские города, села и деревни, убивая людей и разрушая инфраструктуру. Украина продолжая  сопротивление агресии России, в то же самое время предпринимает необходимые меры по восстановлению разрушенной инфраструктуры. 25 июня в польском городе Гданьске, состоялась Конференция по восстановлению Украины. На конференции было объявлено, что Европейский Союз в 2026-2027 годах привлечет 90 миллиардов евро для финансирования Украины. В конференции также принял участие министр иностранных дел Джейхун Байрамов. Это означает, что Азербайджан также примет участие в восстановлении разрушенных городов и инфраструктуры Украины.

Böyük dövlətlərin Mərkəzi Asiyaya marağı artdığı dönəmdə, Ukrayna da bölgə ölkələri ilə əməkdaşlığı genişləndirməyə çalışır. Ukrayna xarici işlər nazirinin müavini Oleksandr Mişenkonun bir neçə gün əvvəl Türkmənistan və Tacikistana səfəri bundan xəbər verir. Türkiyə və Azərbaycanda səfir işləmiş Mişenko aprel ayında Qazaxıstan və Özbəkistana səfər etmişdi. Mişenkonun Astana və Daşkənddə müzakirə etdiyi əsas mövzular nəqliyyat xətləri, o cümlədən Ukrayna ilə ticarət əlaqələrinin inkişafı olmuşdu.

Kiyev Mərkəzi Asiya ölkələri ilə tərəfdaşlığın dərinləşdirilməsinə qərar verib. Azərbaycan 16 noyabr 2025-ci ildə Mərkəzi Asiya Dövlət Başçılarının 7-ci Məşvərət Görüşündə Mərkəzi Asiya formatının tamhüquqlu iştirakçısına çevrilib və bu amil Mərkəzi Asiya ilə Cənubi Qafqaz arasında münasibətləri daha da gücləndirib. Türkmənistan Prezidenti Sərdar Berdiməhəmmədovun Azərbaycana son səfəri iki dövlət arasında tərəfdaşlığat əhəmiyyətli töhfə verib və bu hal iki qonşu bölgə arasında əməkdaşlığı gücləndirib. Bu prosesi Ukraynanın siyasi dairələrində diqqətlə izləyirlər.

Ukraynanın region ölkələri ilə münasibətlərində istifadə olunmamış böyük potensialı var. Ukraynanın 2006-cı ildə təkcə Türkmənistanla təxminən 6 milyard dollar dəyərində ikitərəfli ticarəti olub ki, bu da əsasən Türkmənistan qazının Ukraynaya əhəmiyyətli dərəcədə tədarükü ilə bağlı idi. Bu, əməkdaşlığın intensivləşdirilməsi üçün əhəmiyyətli potensialın olduğu bir sıra sahələrin yalnız bir nümunəsidir. Rusiyanın genişmiqyaslı təcavüzünə qarşı strateji təşəbbüsü ələ keçirən Ukraynanın ABŞ və Avropa ilə yanaşı Cənubi Qafqaz və Mərkəzi Asiya ölkələri ilə qarşılıqlı faydalı münasibətlər qurmasının bir neçə səbəbi var.

Birincisi, Mərkəzi Asiya və Cənubi Qafqaz ölkələri Çin və Rusiya ilə iqtisadi əməkdaşlıqlarına baxmayaraq, Ukraynanın suverenliyinə və ərazi bütövlüyünə ardıcıl dəstək ifadə edirlər. Kiyev bu mövqeyə, eləcə də Mərkəzi Asiya və Cənubi Qafqaz dövlətlərindən aldığı humanitar yardım, enerji avadanlıqları, ukraynalı uşaqlar üçün səhiyyə və digər yardımların göstərilməsinə görə tərəfdaşlarına minnətdardır. Ukrayna Mərkəzi Asiya və Cənubi Qafqaz ölkələri ilə beynəlxalq təşkilatlar çərçivəsində qarşılıqlı dəstəyin artırılmasından da məmnundur.

İkincisi, bölgə ölkələri Ukraynadan Avropa bazarlarına yeni nəqliyyat dəhlizlərinin inkişaf etdirilməsində maraqlıdırlar ki, bu da ticarət həcmini əhəmiyyətli dərəcədə artıracaq və Avropa tərəfdaşlarından investisiya və texnologiya cəlb edəcək. Bu səbəbdən Aleksandr Mişenko Düşənbə və Aşqabadda Transxəzər Dəhlizindən daha səmərəli istifadə imkanlarını ətraflı müzakirə edib.

Üçüncüsü, Kiyev Mərkəzi Asiya ölkələri uzun illərdir regionda uğurla fəaliyyət göstərən və hava limanlarının, körpülərin, yol ötürücülərinin və yolların tikintisindən tutmuş yüksək texnologiyalı fabriklərin tikintisinə qədər çoxsaylı irimiqyaslı layihələr həyata keçirən Ukrayna şirkətlərinin bölgə ölkələrində çalışmalarını genişləndirmələrində maraqlıdır. Oleksandr Mişşenko Tacikistan və Türkmənistan tərəfdaşları ilə hökumətlərarası komissiyaların və biznes şuralarının bərpası ilə bağlı razılaşmaları, biznes fəaliyyətini stimullaşdırmaq və bu sahədə əhəmiyyətli potensialdan istifadə etməyi müzakirə edib.

Dördüncüsü, Azərbaycan, eləcə də Mərkəzi Asiya ölkələri, əsasən Qazaxıstan və Türkmənistan geniş neft və qaz ehtiyatlarına malikdir və bu da onları Ukrayna üçün enerji sektorunda təbii tərəfdaşlara çevirir.

Beşincisi, Ukrayna ənənəvi olaraq Mərkəzi Asiya və Cənubi Qafqaz ölkələrinə taxıl və ərzaq məhsullarının əsas təchizatçısı olub. Ukrayna mal və məhsullarının Mərkəzi Asiya və Cənubi Qafqaz ölkələrinə ixracını artırmağı planlaşdırır. Ukrayna məhsullarına yüksək tələbat var. Kiyev eyni zamanda bölgə ölkələri ilə mədəni və humanitar əməkdaşlığın intensivləşdirilməsini də əsas istiqamət kimi görür.

Beləliklə, nazir müavini Oleksandr Mişenkonun bölgə ölkələrinə səfərləri Kiyevin indiki dövrlə yanaşı post-müharibə dövrünə baxışını təcəssüm etdirir. Ukrayna müharibənin nə zaman sona çatacağı tarixi gözləmədən Cənubi Qafqaz və Mərkəzi Asiya ölkələri ilə əməkdaşlığı genişləndirməyi planlaşdırır. Kiyev Azərbaycanın Cənubi Qafqazla Mərkəzi Asiya arasında körpü rolunu oynadığının fərqindədir. Ukrayna Cənubi Qafqazdakı əsas tərəfdaşı olan Azərbaycanın enerji və nəqliyyat imkanlarından daha çox faydalanmaq istəyir. Bu Azərbaycanın da maraqlarına uyğundur. Qarşıda hələ çox iş var, tərəflər qarşılıqlı faydalı münasibətləri əhəmiyyətli dərəcədə genişləndirə və istifadə olunmamış imkanları reallaşdıra bilərlər.

Rusiya beşinci ildir ki, Ukraynanın şəhərlərinə, qəsəb və kəndlərinə dağıdıcı zərbələr endirir, nəticədə insanlar ölür və infrastruktur sıradan çıxarılır. Ukrayna Rusiyaya qarşı müqavimətini davam etdirməklə yanaşı eyni zamanda, dağıdılmış infrastrukturun bərpası üçün lazımi tədbirlər görür. Bu səbəbdən 25 iyunda Polşanın Qdansk şəhərində Ukraynanın Bərpa Konfransı keçirilib. Konfransda Avropa İttifaqının Ukraynanın 2026-2027-ci illərdə maliyyələşdirilməsinə 90 milyard avro cəlb ediləcəyi açıqlanıb. Həmin konfransda xarici işlər naziri Ceyhun Bayramov da iştirak edirdi. Bu o deməkdir ki, Ukraynanın dağıdılmış şəhələrinin və infrastukturunun bərpasında Azərbaycan da iştirak edəcək.

Pentaqon Hind-Sakit Okean Komandanlığının adını Sakit Okean Komandanlığı  olaraq dəyişdirib. Bu haqda ABŞ Müharibə Nazirliyi açıqlama verib. Bununla Pentaqon 2018-ci ildə Komandanlığı Hind-Sakit Okean adlandırması qərarından imtina edib. Halbuki, Pentaqon rəhbərliyi 8 il əvvəl Komandanlığın adına “Hind” ifadəsinin əlavə olunmasını iki böyük okean arasında sıx bağlantı ilə izah etmişdi. Adın dəyişdirilməsində digər amil ABŞ-ın Hindistanla hərbi sahədə əməkdaşlığı genişləndirməsi istəyi ilə əlaqəli idi. Hind Okeanında 3 dövlətin – ABŞ, Çin və Hindistanın strateji maraqları mövcuddur. Dünyada konteyner daşımasının təxminən yarısına qədəri bu ərazidən həyata keçirilir. Bundan əlavə, bölgə karbohidrogen xammalının dəniz nəqliyyatı ilə daşınmasının təxminən 70%-ni təşkil edir. Çin və Hindistan iqtisadiyyatları sabit artım nəzərə alındıqda bu rəqəmlər getdikcə artacaq.

1947-ci ildə ABŞ-ın o zamankı Prezidenti Harri Trumenin fərmanıyla qurulan Sakit Okean Komandanlığı ABŞ-ın Qərb sahilindən Hindistanın qərb sahilinə qədər uzanır. İkinci Dünya müharibəsindən sonra qurulan Sakit Okean Komandanlığı ABŞ-ın Koreya və Vyetnam müharibələrində başlıca rol oynayıb.

Komandanlığın adın “Hind” sözünün çıxarılması Yeni Dehlidə narazılıqla qarşılanıb. Hindistanın siyasi dairələrində hesab edirlər ki, Pentaqonun bir neçə il əvvəl Sakit Okean konsepsiyasına “Hind” sözünün daxil edilməsi sadəcə coğrafi adla bağlı olmayıb. Bu, Hindistanın Asiya və Hind okeanının gələcək strateji arxitekturasında əvəzolunmaz rolu ilə əlaqələndirilirdi. Vaşinqton bununla Sakit okean və Hind okeanlarının bir-biri ilə əlaqəli strateji məkana çevrildiyini və Hindistanın onun daxilində tarazlığı qorumaqda mərkəzi rol oynadığını qəbul edirdi. Buna görə də Komandanlıq adından “Hind” sözündən çıxarılması Yeni Dehlidə Hindistanın Amerika strategiyasındakı rolunun bir növ ikinci dərəcəyə keçdiyinin işarə kimi qiymətləndirilib.

Çin Hind və Sakit okeanda hərbi gücünü artırmaqdadır. Çin limanlardan və logistika qurğularından tutmuş dəniz infrastrukturuna qədər dəniz yollarını nəzarətini gücləndirməyə çalışır. Bu gedişat Vaşinqtonu narahat edir. ABŞ belə vəziyyətdə bölgədə daha çox tərəfdaş lazımdır. Yeni Dehlidə hesab edirlər ki, ABŞ bu çərçivədə Hindistanla da strateji tərəfdaşlığı gücləndirməlidir. Ancaq Donald Tramp ikinci müddətə Prezident seçildikdən sonra Vaşinqtonun Yeni Dehli ilə münasibətlərdə müəyyən suallar yarandı. Tramp Hindistan məhsullarına qarşı gömrük rüsumlarını artıracağını bəyan etdi, ticarət anlaşmasının imzalanması uzandı. Görünür, Hind-Sakit Okean Komandanlığının adından “Hind” ifadəsinin çıxarılması da ikitərəfli əlaqələrin bugünkü vəziyyəti ilə bağlıdır. Trampdan sonrakı dövrdə ABŞ-Hindistan əlaqələrinin yenidən strateji səviyyəyə qalxması mümkündür. Bu zaman Komandanlığın adı yenidən dəyişə bilər.

İsrail hökuməti və cəmiyyəti ABŞ-İran razılaşmasından narahatlığını bildirərkən, Tel-Əvivin Avropa İttifaqı ilə münasibətlərində də gərginlik yaşanır. İsrailin xarici işlər naziri Gideon Saar Avropa İttifaqının xarici işlər və təhlükəsizlik siyasəti üzrə ali nümayəndəsi Kaya Kallasla bütün əlaqələri kəsməsini bildirməsi buna sübutdur. İsrailin xarici işlər naziri Kaya Kallasın Meksikaya səfəri zamanı İsraili Cənubi Afrikada mövcud olmuş irqçi aparteid rejimi ilə müqayisəsi narazı salıb.

Bundan iki ay əvvəl isə İsrail Müdafiə Nazirliyi Fransanın öz hava məkanını İsrail təyyarələri üçün açmaqdan imtina etməsinə cavab olaraq bu ölkədən bütün hərbi satınalmaları dayandırdığını açıqlayıb. Həmin təyyarələr İran əleyhinə əməliyyat üçün nəzərdə tutulan silahların daşınmasında istifadə olunmalı idi. Buna görə də İsrail Müdafiə Nazirliyinin baş direktoru, general-mayor Amir Baram Fransadan müdafiə sahəsində alışları tamamilə sıfıra endirdiyini bildirib. İsrailli general bildirib ki, ölkəsi tərəfdaş hesab etdiyi dövlətlərlə hərbi əməkdaşlığı genişləndirəcək. Həmin Amir Baram iyunun 22-də Hindistana səfər edib.

İsrail Hindistanla ikitərəfli müdafiə və sənaye əməkdaşlığının genişləndirilməsini planlaşdırır.  İsrail Müdafiə Nazirliyinin baş direktoru Yeni Dehlidə hindli həmkarlarıyla geniş fikir mübadiləsi aparıb. Hindistanda aparılan danışıqlar İsrailin müdafiə ixracını genişləndirmək və müdafiə sənayesini dəstəkləmək məqsədi daşıyıb. Baram Yeni Dehlidə bildirib ki, səfər İsrail və Hindistan arasında artan ittifaqı əks etdirir. O Hindistanı İsrailin əsas strateji tərəfdaşı adlandırıb.

İsraillə Hindistan arasında son illər hərbi əməkdaşlıq üst səviyyəyə qalxıb. İki ölkə arasında hərbi texnikanın birgə istehsalı həyata keçirilir. Hindistan hərbi sənayesi İsrail lisenziyaları əsasında müxtəlif növ raketlər və dronlar istehsal edir. İsrail Hindistanla yanaşı Kipr Respublikası, Yunanıstan, o cümlədən Körfəz ölkələrindən Birləşmiş Ərəb Əmirlikləri və Bəhreynlə hərbi əməkdaşlığı genişləndirib. İsrail bu ölkələrlə hərbi əməkdaşlığı genişləndirməklə Aralıq dənizi ilə Hind Okeanı arasında dəhlizin təhlükəsizliyinə rol oynamağa çalışır. İsrail dəhliz boyu ölkələrlə əməkdaşlığı genişləndirməklə Hindistan-Yaxın Şərq-Avropa İqtisadi Dəhlizi (IMEC) layihəsinin təhlükəsizliyinə diqqəti artırmış olur. Bu layihə 2023-cü ildə “böyük iyirmiliy”in Yeni Dehlidə keçirilən sammitində müzakirə edilib. Yeni Dehlidə imzalanan memoranduma görə, Hindistan da daxil olmaqla Cənubi Asiyanı Yaxın Şərq üzərindən Avropa ilə birləşdirən yeni nəqliyyat dəhlizi inşa edilməli idi. Ancaq Yaxın Şərq son gərginlik fonunda layihə bir qədər arxa plana keçib. Buna baxmayaraq, İsrail və Hindistan layihənin gerçəkləşməsi istiqamətində səylərini davam etdirirlər.

Tatarıstanın paytaxtı Kazan şəhərində iyunun 17-dən 19-dək keçirilən Rusiya–ASEAN (Cənub-Şərqi Asiya Ölkələri Assosiasiyası) sammiti ekspertlərin diqqətini çəkib. Çünki, Rusiya Prezidenti Vladimir Putin Kazanda sammit iştirakçıları ilə görüşərkən, Ukrayna Moskvaya dron zərbələri endirirdi. Sammitdə Bruney, Vyetnam, İndoneziya, Kamboca, Laos, Malayziya, Myanma, Sinqapur, Tailand, Filippin, Şərqi Timor kimi ölkələrin rəsmiləri iştirak edib.

Vladimir Putin sammitdən əvvəl Kazanda Türkiyənin xarici işlər naziri Hakan Fidanla görüşüb. Hakan Fidan Vladimir Putinlə görüşdən bir gün əvvəl rusiyalı həmkarı Sergey Lavrovla Moskvada müxtəlif mövzuları müzakirə edib. Hakan Fidan Lavrovla yanaşı Rusiya Təhlükəsizlik Şurasının katibi Sergey Şoyqu ilə də danışıqlar aparıb.

Vladimir Putin Kazandakı sammitə xüsusi əhəmiyyət verir. Bu kimi forumlar Ukraynaya qarşı işğalçı müharibə aparan Rusiyanın beynəlxalq aləmdən tam izolyasiya olunmamasına dəlalət etməlidir. Putin bundan əvvəl Sankt-Peterburqda keçirilən iqtisadi forumda iştirak etmişdi. Sankt-Peterburqda forum keçirilərkən Ukrayna dronları bu şəhərin yanacaq mərkəzlərinə zərbələr endirirdi.  Putin Kazanda keçirilən forum çərçivəsində Asiya ölkələrinin bir neçə lideri ilə görüşüb. Rusiya Prezidenti Kazan forumunda ASEAN-a daxil olan ölkələrin aparıcı biznes nümayəndələrinin iştirakını da fəxrlə bildirib.

Kazandakı sammit Pekinin diqqətini çəkib. Sammitdə Filippin Prezidenti Ferdinand Markos da iştirak edib və o Putinlə ikitərəfli görüş keçirib. Pekin Filippin Prezidentinin Kazana səfərindən və Putinlə görüşündən narahat olub. Çünki, Çinlə Filippin arasında münasibətlər gərgindir. Çin və Filippin arasındakı münasibətlər Cənubi Çin dənizindəki qarşıdurma səbəbindən gərginləşib. Çinlə Filippinin hərbi gəmiləri arasında tez-tez atışmalar olur. Təsadüfi deyil ki, Çin Filippinin müdafiə nazirinə qarşı sanksiya tətbiq edib. Nazir və onun ailə üzvlərinin Çin Respublikasına girişi qadağan olunub. Münasibətləri gərginləşdirən digər amil Çinin dənizdə Filippin sahillərinə yaxın mobil platformaların yerləşdirməsidir. Filippin hedab edir ki, Çin mobil platformalar vasitəsilə Cənubi Çin dənizində süni adalar yaratmağa çalışır.

Vladimir Putinin Filippin Prezidenti ilə görüşü və onunla müzakirə aparması Moskvanın Pekinə ismarıcı kimi qiymətləndirilə bilər. Moskva Pekinin strateji tərəfdaş sayılsa da, Kreml Çinin Ukrayna müharibəsi fonunda Rusiyaya kifayət qədər dəstək verməməsindən narazıdır. Digər tərəfdən Çin Rusiyadan neft və qaz alışını şaxələndirir və enerji daşıyıcılarını ucuz qiymətə alır. Bu amil də Kremlin xoşuna gəlmir. Digət tərəfdən Kreml Pekinin Brüssel və Vaşinqtonla artan dialoqunu narahatlıqla izləyir. Belə olan halda Kreml də Pekinin regional rəqibləri ilə dialoqu genişləndirməyə qərar verib.

Yaponiya Qərb ölkələrindən fərqli olaraq Moskva ilə dialoqu bərpa etməyə qərar verib. Bunun bir neçə səbəbi var. Birincisi, Rusiya-Çin siyasi və hərbi tərəfdaşlığının güclənməsi Tokionu ciddi narahat edir. Bu Yaponiyanın təhlükəsizliyinə ciddi təhdiddir. İkincisi, Tokionun Moskva ilə dialoqunu bərpa etməsi Yaponiyanın enerji təhlükəsizliyi ilə bağlıdır.

Yaponiyanın xarici işlər və ticarət nazirliklərinin nümayəndələri may ayında Moskvaya səfər edərək Rusiya rəsmiləri ilə danışıqlar aparıblar. Yaponiya xarici işlər naziri Toşimitsu Motegi əlaqələrə dair tənqidləri rədd edərək, münaqişələr zamanı belə dialoqun davam etdirilməsinin vacib olduğunu bildirib. Yaponiya Rusiyanın Saxalin-2 layihəsindən neft və mayeləşdirilmiş təbii qaz idxalında maraqlıdır. Yaxın Şərqdə vəziyyətin gərginləşməsi fonunda Yaponiyanın sabit enerji təchizatına ehtiyacı var.

Bu arada, Çinin rəsmi qəzetlərindən birində yayımlanan məqalədə Yaponiyanın Moskva ilə Pekinin arasında vurmağa çalışdığı iddia edilib. Tokio guya Moskva ilə Pekin arasında münasibətlərə təsir etməyə çalışır. Çin qəzeti onu da iddia edib ki, Rusiya Prezidenti Tokionun hiyləgər planını anladığından Tokio ilə münasibətlərdə məsafəni qorumağa üstünlük verib. Moskva Tokionun Qərbin Rusiyaya qarşı sanksiyalara qoşulmasından narazıdır.

Çin rəsmi qəzetinin iddiasına baxmayaraq, Moskva Tokio ilə dialoqdan imtina etməkdə maraqlı deyil. Əksinə, Moskva Tokio ilə dialoqu genşləndirməklə iki nəticə əldə etməyi planlaşdırır. Birincisi, Rusiya Çin bazarından asılılığını azaltmaq istəyir. Məsələ burasındadır ki, Çin Kremlin Ukrayna ilə müharibə nəticəsində düşdüyü ağır vəziyyətdən istifadə edərək Rusiyadan aldığı enerji daşıyıcılarının qiymətini aşağı endirməyə müvəffəq olub. Bu isə Kremlin xoşuna gəlmir. Yaponiya Rusiya üçün alternativ bazar ola bilər. İkincisi, Kremlin Tokio ilə dialoqu genişləndirməkdə digər marağı Yaponiyanı Qərbin sanskiya siyasətindən uzaqlaşdırmaqdır. Yaponiyanın hakim Liberal-Demokrat Partiyasının deputatı Sedzi Nisida iyunun 14-də verdiyi açıqlamada Yaponiyanın Rusiya ilə ikitərəfli əməkdaşlığı müsbətə doğru dəyişdirməsinin əhəmiyyətini vurğulayıb. Onun fikrincə, ABŞ əvvəlki gücünü itirib və Tokio alternativlər barədə düşünmək məcburiyyətindədir. Yaponiyanın baş naziri Sanae Takaiçi ölkəsinin Moskva ilə dialoqunun əleyhinə deyil. Maraqlıdır ki, iki ölkə arasında may ayında ticarət dövriyyəsinin həcmi ötən ilin eyni ayı ilə müqayisədə təxminən 6 faiz artıb. Bu o deməkdir ki, Moskva Yaponiya ilə ticarətin genişlənməsində maraqlıdır. Bundan isə artıq Pekin narahatdır.

Bu arada, Sanae Takaiçi yaxın günlərdə Hindistana səfər edərək, bu ölkənin baş naziri Narendra Modi ilə iki ölkə arasındakı əməkdaşlığı gücləndirəcək mövzuları müzakirə edəcək. Tokio Pekinin iqtisadi təzyiqlərindən ehtiyat edərək Hindistanla ticarət əlaqələri genişləndirməyi planlaşdırır. Hindistan Yaponiya texnologiyaları əsasında şəhərlərarası yüksək sürətli dəmiryolları inşa edəcək.

Yaponiya Hindistanı Çinin hərbi fəallığını artırdığı Hind-Sakit okean regionu konsepsiyasının irəliləməsində mühüm tərəfdaş hesab edir. Bu təşəbbüs ilk dəfə 2016-cı ildə Takaiçinin siyasi müəllimi, Yaponiyanın mərhum baş naziri Şinzo Abe tərəfindən irəli sürülmüşdür.

Gözlənildiyi kimi, “böyük yeddilərin” (G7) Fransada başa çatan toplantısında əsas müzakirə mövzusu Rusiya-Ukrayna müharibəsi olub. “Böyük yeddilərin” liderləri Rusiyaya qarşı sanksiyaların sərtləşdirilməsi vacibliyindən danışıblar. Maraqlıdır ki, Rusiya Prezidenti Vladimir Putinlə dialoq tərəfdarı olan ABŞ Prezidenti Donald Tramp Moskvaya qarşı təzyiqin artırılmasına etiraz etməyib. Bu baxımdan Ukrayna Prezidenti Volodimir Zelenski sammitin nəticələrindən razı qalıb. Ukraynanın hava hücumundan müdafiəsinin daha da gücləndirilməsi barədə razılığın əldə olunmasını sammitin mühüm nəticəsi hesab etmək olar. İndi əsas məsələ bu razılaşmanın qısa müddətdə yerinə yetirilməsini təmin etməkdir.

“Böyük yeddilərin” toplantısına bu ölkələrlə tərəfdaş olan dövlətlərin liderləri də dəvətli idilər. Fransa Prezidenti Emmanuel Makron sammitə Çin lideri Si Cinpini də dəvət etməyi planlaşdırırdı. Ancaq bunun üçün “böyük yeddilərin” ortaq qərar olmalı idi. “Böyük yeddilərin” üzvü olan Yaponiya üçün Çinin sammitdə iştirakı qəbuledilməz idi. Digər tərəfdən Çin lideri Fransadakı müzakirələrə dəvət alsaydı belə, onun sammitə qatılacağını söyləmək çətin idi. Çünki, Çin lideri sammitdə Rusiya əleyhinə müzakirələrdə iştirak etməyəcəkdi. Digər tərəfdən Fransadakı sammitdə nadir torpaq elementlərinin istismar qaydaları müəyyənləşdirilib. Bəllidir ki, dünya üzrə nadir torpaq elementlərinin təxminən 70 faizinə malik olan Çin bunların ixracını xeyli məhdudlaşdırıb. Bu səbəbdən “böyük yeddilər” Çindən asılılığı azaltmaq üçün alternativ mənbələr axtarışındadırlar. “Böyük yeddilər” nadir torpaq elementlərinin istismarı sahəsində əməkdaşlığı genişləndirməyə qərar veriblər.

ABŞ Prezidenti Donald Tramp fürsətdən istifadə edərək Fransada ikitirəfli görüşlər keçirib. Bunlardan biri Fransadakı sammitə dəvət olunan Hindistanın baş naziri Narendra Modi ilə olub. Donald Tramp Prezident seçildikdən sonra Hindistanın siyasətini tənqidi ilə yadda qalmışdı. Ancaq Ağ Ev sahibi bu dəfə baş nazir Narendra Modi ilə danışıqları müsbət qiymətləndirib. Tramp ortaq mətbuat konfransında hətta deyib ki, Hindistana hücum olarsa, Vaşinqton Yeni Dehliyə hərtərəfli dəstək verməyə hazırdır. İki lider Hörmüz boğazı ətrafındakı vəziyyət də müzakirə ediblər. Məsələ burasındadır ki, Hörmüz boğazının atəş altında qalmasıdan əziyyət çəkən ölkələrdən biri də Hindistan olub. Bu boğazda atışmalar nəticəsində Hindistanın dənizçiləri həlak olublar. Digər tərəfdən Hindistan üçün nəzərdə neftlə dolu tankerlər boğazda ilişib qalmışdılar. Ona görə də Vaşinqton-Tehran razılaşması Hindistan üçün əhəmiyyətlidir. Ancaq boğaz tezliklə yenidən açılsa belə, qlobal neft və qaz tədarükünün sabitləşməsi aylar çəkə bilər. Trampın Yeni Dehlinin siyasətini tərifləməsinə baxmayaraq, iki ölkə arasında ticarət sazişinin imzalanmasına ehtiyac var. Tramp razılaşmaya yaxınlaşdıqlarını bildirsə, bu ilin fevral ayından başlayan danışıqlar hələ yekunlaşmayıb.